Wiedza
Złamanie końca dalszego kości promieniowej to najczęstsze złamanie w obrębie kończyny górnej. O wyniku decyduje nie tylko operacja czy gips, ale to, co dzieje się z ręką w kolejnych tygodniach.
Złamanie to dotyka zarówno osoby sprawne fizycznie — zazwyczaj po upadku na wyprostowaną dłoń podczas biegu, jazdy na rowerze czy nartach — jak i pacjentów starszych, u których gojenie może przebiegać dłużej, a mechanizm urazu bywa bardziej złożony. Dlatego dwie osoby z tym samym opisem RTG mogą potrzebować zupełnie innego tempa terapii.
W zależności od sposobu leczenia rehabilitacja może rozpocząć się bezpośrednio po operacji (w przypadku zespolenia stabilną płytą) lub po odczekaniu 4–6 tygodni do osiągnięcia zrostu kostnego (w przypadku leczenia zachowawczego w gipsie lub ortezie).
Priorytetem jest kontrola obrzęku i ochrona gojących się struktur. Pracujemy nad ruchem palców, łokcia i barku, uczymy elewacji i bezpiecznego używania ręki w codziennych czynnościach. Po zespoleniu stabilną płytą już na tym etapie wprowadzamy delikatny ruch nadgarstka w zakresie ustalonym z chirurgiem.
Stopniowo zwiększamy zakres zgięcia, wyprostu i ruchów obrotowych przedramienia (pronacja i supinacja), które po tym złamaniu ograniczają się najczęściej. Dołączamy mobilizacje stawowe, pracę z blizną pooperacyjną i ćwiczenia domowe w małych, powtarzalnych dawkach.
Po potwierdzeniu zrostu przechodzimy do wzmacniania: chwyt, siła podporu, praca ekscentryczna, ćwiczenia w zamkniętym łańcuchu. Kontrolujemy reakcję bólową i tempo dostosowujemy do jakości gojenia, wieku i wyjściowej sprawności.
Odtwarzamy wymagania konkretnej ręki — klawiatura, narzędzia, kierownica roweru, wiosło, ciężar w treningu. Plan powrotu do sportu buduję zadaniowo, testując podpór, chwyt i tolerancję obciążeń zanim wrócisz do pełnej aktywności.
Gabinet HandLab — Nadarzyn pod Warszawą. Prowadzi Marta Siekierska (PT, MSc, CHT).
